Elbistan Ulucamisi Tarihçesi Kısaca

Elbistan Ulucamisi, Kahramanmaraş’ın Elbistan ilçesinde Dulkadıroğlu Beyliği dö­neminden kalma cami. Cümle kapısı üstün­deki yazıtta II. Gıyaseddin Keyhusrev za­manında, 1239/40’ta yapıldığı yazmaktaysa da, mimari üslubu açısından çok daha geç bir döneme ait olduğu açıktır. Sanat tarihçi­leri yapım tarihi olarak 15. yüzyılın sonuyla 16. yüzyılın başını ileri sürerler. Belki de bugünkü yapı, yazıtta belirtilen ilk caminin yerine yapılmıştır. Asıl cami mekânı yakla­şık 20 m kenarlı bir kare biçimindedir. 8 m çapındaki kubbe, kare kesitli dört büyük ayağa oturur ve dört yanından birer yarım kubbeyle desteklenir. Bu örtü sisteminin dört köşesinde kalan boşluklar da 3 m çapında birer küçük kubbeyle kapatılmış, böylelikle simetrik bir merkezî plan elde edilmiştir.

Dışarıdan bakıldığında merkezî kubbenin sekizgen bir kasnak üstünde yükseldiği ve bu kasnağın, yarım kubbelerin arasına ge­len çapraz kenarlarından birer payanda kemeriyle desteklendiği görülür. Giriş cep­hesinde, kare cami kütlesini dikdörtgene tamamlayan bir son cemaat yeri vardır. Burası kare kesitli iki ayakla üç açıklığa bölünmüş, üstü üç tane çapraz tonozla örtülmüştür. Caminin iki yan duvarı öne doğru uzatılarak son cemaat yerinin de iki yanı kapatılmıştır. Son cemaat yerinin batı köşe­sine bitişik minare, kare planlı bir kürsüden sonra gelen sekizgen planlı bir pabuç üstün­de yükselir; peteği ve külahı, kaim silindirik gövdeye göre oldukça ince ve kısadır. Elbistan Ulucamisi, Atina’daki Fethiye (15. yy), Diyarbakır’daki Fatih Paşa (1522), Kahire’deki Hadım Süleyman Paşa (1528/ 29) camileri gibi birkaç benzeriyle birlikte, Mimar Sinan’ın İstanbul’daki Şehzade Ca- misi’nde (1548) en olgun örneklerinden birini ortaya koyduğu, dört yarım kubbeyle desteklenen merkezî kubbeli plan şemasının daha eski tarihli uygulamalarından biridir.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir