Elektron Kırınımı Nedir Deneyi Nasıl Yapılır Kısaca

elektron kırınımı, bir elektron demetinin bir maddenin yöresinden ya da maddenin, boyutları elektron dalgaboyuna yakın mik- roskopik boşluklarından geçerken eğrilme­si. Fransız fizikçi Louis de Broglie’nin 1924’te ortaya attığı kurama göre elektron­ların ve öteki parçacıkların dalgaboyları, momentumlarıyla ters orantılıdır. Bu ne­denle yüksek hızlı elektronların dalgaboyla- rı kısadır ve kristallerde atom katmanları arasındaki açıklıklarla aynı mertebededir. Böylesi yüksek hızlı elektronlardan oluşan bir demet, ince madde katmanlarından geçirildiğinde ya da kristal yüzeylerinden yansıtıldığında, .özel bir dalga etkisi olan kırınıma uğrar. Elektron kırınımı ilk kez 1927’de New York’ta C. J. Davisson tara­fından gözlemlendi; böylece elektron de­metlerinin dalga özelliği deneysel olarak doğrulanmış oldu.

Elektron kırınımı, bir çözümleme yöntemi olarak maddelerin kimyasal olarak tanınıp belirlenmesinde ya da madde içinde atomla­rın konumunun saptanmasında kullanılır. Bu bilgi, kırınıma uğramış bir elektron demetini oluşturan grupların kesişerek or­taya çıkardığı desenlerin incelenmesiyle el­de edilir. Bu desenler, çok ya da az sayıdaki elektronun bir hedef üzerinde çarptıkları ya da hiç ulaşamadıkları yerlerin düzenli bi­çimde dizilmesiyle oluşur. Bu diziliş biçimi­ne kırınım deseni denir. Fotoğrafla ya da başka bir yöntemle kaydedilen kırınım de­seni gereğince yorumlandığında, bu kırını­ma yol açan gaz, sıvı ya da katı maddenin doğası ve yapısı hakkında bilgi edinilmesini sağlar.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir