Er Eğitimi Nedir Nasıl Kim Tarafından Yapılır Kısaca

er eğitimi, askerlerin, önceden belirlenmiş hareketlerin uygulanması ve yinelenmesi yoluyla, savaşta ve barışta görevlerini yeri­ne getirebilecek biçimde hazırlanması. Pra­tik düzeyde askerlerin savaş düzenine ve silahlara alışmasını sağlar. Psikolojik düzey­de ise bir takım çalışması, disiplin ve özdenetim duygusu kazandırır ve güç koşul­lar altında bile görevini kendiliğinden yeri­ne getirme, komut ve yönlendirmelere içgü­düsel olarak uyma yeteneğini geliştirir.

Modern er eğitimi temelde yanaşık düzen ve dağınık düzen eğitimi olmak üzere iki bölüme ayrılır. Yanaşık düzen, geçit tören­lerine ve yürüyüşlere özgü hareketleri ve düzenleri içerir. Dağınık düzen eğitimiyse küçük bir birliğin daha gevşek ve dağınık düzenlerde ve savaş hareketlerine uygun olarak eğitilmesini sağlar.

Temel er eğitimi, Eski Mısır’da düzenli savaşlar dönemine girildiği sıralarda çok sayıda asker toplayıp savaşa sürme gereğin­den doğdu. Modern anlamda er eğitimini, düzenli aralarla phalarıksi*) manevraları yapan Eski Yunanlılar geliştirdi. Spartalılar sıkı disipline dayalı er eğitimini dönemin en yüksek düzeyine ulaştırdı. MakedonyalI II. Philippos ve Büyük İskender phalanks’ı ve buna dayalı eğitimi daha da yetkinleştir­di. Lejyonların eğitimine gösterilen özen, Roma’nın yaklaşık bin yıl Akdeniz bölgesi­ni egemenlik altında tutmasında önemli rol oynadı. Roma İmparatorluğu’nun çöküşün­den sonra, savaşların herhangi bir düzen ya da disipline dayanmayan küçük çaplı ya da teke tek çarpışmalar düzeyine inmesiyle askeri eğitim hemen hemen ortadan kalktı. Bu durumun dışında kalan iki önemli örnek Bizans’ın iyi eğitilmiş profesyonel orduları ile Cengiz Han ve ardıllarının disiplinli süvari birlikleriydi.

İsveç kralı II. Gustaf Adolf, 17. yüzyıl başlarında Avrupa’da savaş tekniğinde gi­derek gelişen canlanmayı daha da hızlandır­dı. Yeni silahlann kullanılmasını sağlamak üzere geliştirdiği basit eğitim teknikleri bütün Avrupa’da benimsendi. 17. yüzyıl sonlarında, XIV. Louis’nin piyade genel müfettişi Jean Martinet’nin geliştirdiği eği­tim sistemi, Fransa’nın modern düzenli orduların kuruluşuna öncülük etmesini sağ­ladı. Bu dönemde hedefi tutturma oranı düşük alaybozan tüfeklerinden etkili bir biçimde yararlanmak için kısa menzilden yoğun yaylım ateşi sağlamak gerekiyordu. Bu nedenle birlikler düzenli bir sıra halinde ilerliyor ve verilen komutla aynı anda ateş ediyordu. II. Friedrich’in Prusya ordusu çok sıkı ve sürekli bir eğitim sonunda bu taktiklerde mekanik bir yetkinliğe ulaştı. Amerikan Bağımsızlık Savaşı (1775-83) sı­rasında Valley Forge’da Amerikan birlikle­rinin eğitimine yardımcı olan Alman subay

Baron Friedrich von Steuben, Prusya eğitim tekniklerini Amerikan özelliklerine uyan daha az katı bir sistem içinde Yenidünya’da- ki savaş koşullarına uyarladı.

Savaş alanlarında daha önce eğitimlerde gösterilen manevraları uygulama yöntemi, silahların menzillerinde ve hedefi tutturma oranlarında sağlanan gelişmeler üzerine 19. yüzyılda terk edildi. Bu yöndeki eğilim askerlerin yayılmak, örtünmek ve siper kazmak için eğitildikleri Amerikan İç Sava­şı sırasında başladı, daha sonra da makineli tüfeğin ve seri ateş eden topun ortaya çıkışıyla hızlandı. Bütün bunlara karşın yanaşık düzen eğitiminin günümüzde de sürdürülmesinin nedeni geçit törenleri ve yaya asker sevkıyatı için önem taşıması ve dağınık düzen eğitiminin gerektirdiği takım çalışmasına ve disipline uygun bir psikolojik temel sağlamasıdır.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir