Konya Kulu Gezilecek Yerler Nerelerdir

Kulu, İç Anadolu Bölgesi’nde, Konya iline bağlı ilçe ve ilçe merkezi kent. Yüzölçümü 1.521 km2 olan Kulu ilçesi kuzeybatı, kuzey ve doğuda Ankara ili, güney ve batı­da da Cihanbeyli ilçesiyle çevrilidir. Haymana ve Cihanbeyli platolan arasında yer alan ilçe topraklanndaki başhca yüksel­ti, Kırklartepe’de 1.736 m’ye ulaşan Kara- cadağ’dır. Akarsu bakımından çok yoksul olan ilçe topraklarım, zaman zaman kuru­yan Değirmenözü ve Pazarözü dereleri sular. Başlıca doğal göller Samsam ve Kulu (Düden) gölleridir. Tuz Gölünün ku­zeybatı kesimi ilçe sınırları içinde kalır. Doğal bitki örtüsü step görünümündedir. İlçenin genellikle yeraltı suyuyla sulanan tarım alanlannda önemli miktarda bitkisel üretim yapılır. Başhca ürünler buğday, arpa, şeker pancarı, elma, mercimek, üzüm, armut, patates ve soğandır. 1984 verilerine göre Konya ilinin Cihanbeyli ve Karaman’dan sonra en çok arpa, Merkez ilçe ve Cihanbeyli’den sonra en çok merci­mek üreten ilçesi Kulu’dur. Hayvancılığın da önemli bir geçim kaynağı olduğu ilçede çok miktarda koyun ve Ankara keçisi yetiştirilir.

  1. yüzyılda Muş yöresindeki aşiretlerin yerleştirildiği Kulu köyü, 1926’da Cihan­beyli ilçesine bağh bir bucak merkezi yapıl­dı. Zamanla büyüyerek bir kasaba durumu­na geldi ve 1930’larda buraya Türkistan göçmenleri yerleştirildi. Kulu kasabası 1954’te ilçe merkezi yapıldı.

Kulu Gölüne dökülen Değirmenözü De­resinin kenannda kurulmuş olan kentte, tarımsal. ürünleri işleyen bazı kuruluşlar vardır. İlçenin kuzeydoğusundan geçen Ankara-Adana karayolunun 11 km güney­batısında yer alan Kulu, il merkezi Konya’ya 146 km uzaklıktadır. Ankara- Cihanbeyli-Konya karayolu kentten geçer. Kulu Belediyesi 1926’da kurulmuştur. Nüfus (1990) ilçe, 56.712; kent, 17.425.

kuluçka devresi, kuluçka dönemi olarak da bilinir, yumurtanın gelişmesi için gerekü sabit sıcaklık ve nem koşullarının sağlan­masından yumurtalann açılmasına değin geçen süre. Hastahk etkeni canlının vücuda girişi ile hastahk belirtilerinin ortaya çıkma­sı arasında geçen süre de kuluçka devresi olarak bilinir.

Yumartalan sabit ısı ve nem koşullan altında tutma olayı birkaç yılanda (örn. piton), bütün kuşlarda ve tekdeliklilerde (omitorenk ve ekidne) görülür. Yumurtala­nn sıcaklığı genellikle vücut ısısıyla sağla­nır. Ama bazı türler gerekli sıcakhk için çürüyen bitkileri ve güneş ısısını, iriayaklar gibi pek az tür ise volkanik etkinliklerden doğan ısıyı kullanır.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir