Kumanlar Dönemi Özellikleri Kısaca

Kumanlar, Macarca kunlar, Kıpçak kon­federasyonunun batı kolunu oluşturan ve Moğol istilası (1237) üzerine Macaristan’a sığınan göçebe Türk kabilesi.

  1. yüzyıl boyunca Rus prenslerinin yedek birlikleri olarak Macar kuvvetleriyle çatış­malara giren Kumanlar, 13. yüzyıl başların­da daha da saldırganlaşarak Transilvanya’ya (Erdel) kendi başlarına akınlar düzenleme­ye başladılar. Çok geçmeden Kuman prensi Barc 15 bin kişiyle birlikte Hıristiyanlığı benimsedi (1227). Kuman topraklarındaki ilk piskoposluğun kurulmasından (1228) sonra, Macaristan kräh IV. Bela aynı za­manda “Kumanya Kralı” unvanını aldı. Moğollara karşı Rusya’da bir direniş örgüt­leme çabalan sonuçsuz kalan Kuman prensi Kuthen, Bela’nm izin vermesi üzerine hal­kıyla birlikte Macaristan’a sığındı. Ama tehlikeli bir yabancı sayıldığından Moğolla- nn Macaristan’ı istila etmesinden (1240- 41) hemen önce öldürüldü. Kumanlar bu olay nedeniyle Macaristan’ı terk ettilerse de 1245’te Bela onlan geri çağırdı. Balâ’nın oğlu Istvan (sonradan Macaristan kralı V. Istvan) bir Kuman prensesiyle evlendi. Istvan’m oğlu IV. Lâszlö’nun hü­kümdarlığı sırasında (hd 1272-90) Kumanla- nn yönetimdeki etkisi arttı. Bununla birlik­te Macar toplumuyla tam olarak kaynaşma­ları yüzyılları aldı.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir