Leopold Joseph Biyografisi

Daun (Kontu), Leopold Joseph, dhaun olarak da yazılır (d. 24 Eylül 1705, Viyana – ö. 5 Şubat 1766, Viyana), Avusturya-Prusya arasındaki Yedi Yıl Savaşı (1756-63) sırasın­da Avusturya ordularının başkomutanı olan mareşal.

Savaş deneyimini Sicilya’ya (1718), İtalya’ ya ve Ren bölgesine (1734-35) düzenlenen askeri harekâtlarda, Osmanlı Devleti’yle Avusturya arasındaki savaşlarda (1737-39) ve Avusturya Veraset Savaşları’nda (1740- 48) kazandı. Daha sonra Avusturya ordusu­nu yeniden düzenlemeye girişti; birliklerin gücünü artırdı, disiplini ve eğitimi geliştirdi ve bir askeri okul kurdu. Avusturya ordusu, bu düzenlemelerin sonucunda Prusya kralı II. Friedrich’in (Büyük) düşündüğünden daha tehlikeli bir güç haline geldi. Daun, Yedi Yıl Savaşı sırasında aşırı tedbirli tutu­mu nedeniyle sık sık eleştirilere uğradıysa da, Haziran 1757’de Koh’n’de Friedrich’i yendi ve Avusturya ordusunun Leuthen’de- ki yenilgisinden (Eylül 1757) sonra Lorraine’ li Charles’m yerine başkomutan oldu. Prusyalılara karşı Hochkirch (1758) ve Ma- xen’de (1759) kazanılan zaferlerden sonra, 1760’ta Torgau’da yenilgiye uğradı. 1762’de Hofkriegsrafm (Savaş Kurulu) başkanı olan Daun, askeri yönetimin merkezîleştiril- mesi ve askeri akademinin düzene sokulma­sı gibi çeşitli reformlar yaptı.

Daunou, Pierre-Claude-François (d. 18

Ağustos 1761, Boulogne – ö. 20 Haziran

dauphin 322

1840, Paris, Fransa), Fransız devlet adamı, liberalizm kuramcısı ve tarihçi. Yerel bir Oratoryen okulunda öğrenim gördü. 1780’den sonra tarikat manastırında ders vermeye başladı ve 1787’de papazlığa atandı. Fransız Devrimi sırasında Pas-de-

Calais’den Konvansiyon’a seçildikten sonra, XVI. Louis’nin yargılanmasına ve Jironden- lerin haklarının ellerinden’ alınmasına şid­detle karşı çıkması nedeniyle. Ekim 1793’te hapse atıldı. Aralık 1794’te Konvansiyon’a geri döndü. 1795 Anayasası’nın başlıca ya­zarı ve 1793’te lağvedilen akademilerin yeri­ni alan Ulusal Enstitü’nün kurucusu oldu. 1799’daki Napoleon Bonaparte darbesinden sonra, aralıkta, VIII. Yıl Anayasası’nın yazarları arasında yer aldı.

1804-15 arasında ulusal arşivlerin yönetici­liğini yapan Daunou, bu dönemde Papa VII. Pius’a karşı Napoleon’u destekleyen Essai historique sur la pııissance temporelle des papes (1810; Papaların Dünyevi Gücü Üzerine Tarihsel Deneme) adlı yapıtını yayımladı.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir