Max Ernst Kimdir Kısaca Bilgi

Ernst, Max (d. 2 Nisan 1891, Brühl, Almanya – ö. 1 Nisan 1976, Paris), sanatta usdışını savunan ve gerçeküstücülüğün Gençliğinde psikiyatri ve felsefeye ilgi duy­du, ama resme olan tutkusundan ötürü Bonn Üniversitesi’ndeki eğitimini yarım bı­raktı. I. Dünya Savaşı sırasında Alman ordusunda görev yaptıktan sonra, nihilist bir sanat hareketi olan dadacılığa)*) katıl­dı. Köln’de, “Dadamax” adıyla anılan bir topluluk kurdu; ressam ve şair Jean (Hans) Arp’la birlikte dergiler yayımladı. Bir genel tuvalette düzenlediği dada sergisiyle skan­dal yarattı. Bu dönemdeki en önemli yapıt­ları kolajları ve fotomontajlarıydı. “Burada Her Şey Hâlâ Yüzüyor” (1920, Modern Sanat Müzesi, New York) adlı fotomontajı, anatomik çizimlerle böcek ve balık fotoğraf­larından kesilmiş parçaların, nesnelerin çok yönlü imgelerini çağrıştıracak biçimde bir araya getirilmesiyle oluşturulan çarpıcı ve mantık dışı bir düzenlemeydi.

Ernst 1922’de Paris’e yerleşti. İki yıl sonra da bilinçdışının harekete geçirdiği bir düş- selliği savunan gerçeküstücülüğün kurucu­ları arasında yer aldı. Kendi bilinçdışından imge akışını harekete geçirmek amacıyla 1925’te, kurşunkalemi, dok-ulu bir yüzeyin üstüne yerleştirilen kâğıda sürterek imge elde edilmesi ilkesine dayanan frotaj)*) ve boyalı bir yüzeyin üstüne ikinci bir yüzeyin bastırılmasıyla bir tür imge aktarma yönte­mi olan dekalkomani tekniklerini kullanma­ya başladı (bak. çıkartma). Bu tekniklerle yaptığı rastlantısal desen ve dokulardan, serbest çağrışım yoluyla imgeler elde etti ve bunlan “Doğa Tarihi” (1926) adlı bir dizi çizimle, “Büyük Orman” (1927, Sanat Mü­zesi, Basel) ve “Aziz Antonius’un Baştan Çıkarılışı” (1945, Lehmbruck Müzesi, Duis­burg) gibi resimlerinde kullandı. Bu yapıtla­rındaki, bataklığı andıran uçsuz bucaksız manzaralar, temelde Alman romantikleri­nin doğa mistisizmi geleneğine dayanı­yordu.

Ernst, 1934’ten sonra heykele gittikçe daha çok ağırlık verdi. Resimde olduğu gibi heykelde de doğaçlama teknikleri kullandı. Örneğin “Oidipus II”yi (1934, özel koleksi­yon, New York) bir erkeklik organı imgesi oluşturacak biçimde üst üste konmuş ve özenle dengelenmiş tahta kovalara dökerek gerçekleştirdi. II. Dünya Savaşı başladıktan sonra Ernst 1941’de, ABD’de bulunan oğlu ressam Jimmy Ernst’le üçüncü eşinin, ko­leksiyoncu ve galeri sahibesi Peggy Guggen- heim’ın yanma gitti. Önce New York’taki Long Island’da, 1946’dan sonra da dördün­cü eşi, ABD’li ressam Dorethea Tanning’le birlikte Arizona’da bulunan Sedona’da ya­şadı. Bu dönemde “Kral ile Oynayan Krali­çe” (1944, Modern Sanat Müzesi, New York) gibi Afrika etkileri taşıyan heykeller yaptı. Ayrıca André Breton ve Marcel Duchamp’la birlikte VW adlı bir gerçeküs- tücü dergi yayımladı. 1949’da Fransa’ya dönüşünden sonraki yapıtlarında deneysel tutumu azaldı, giderek daha soyut ve lirik yapıtlar gerçekleştirdi. Geleneksel heykel malzemelerini işleme yöntemlerini yetkin- leştirmeye çaba gösterdi. 1954’teki Venedik Bienali’nde Resim Büyük Ödülü’nü ka­zandı.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir