Dürbün Tarihine Genel Bakış

Uzaktaki cisimlerin daha büyük görün­tülerini elde etmeye yarayan optik araç­tır. Dürbünler, uzaktaki cisimlerin görün­tülerini çıplak gözle görüldükleri açıdan daha büyük bir açı olarak verir. Başka bir deyişle daha yakındaymış gibi cisimleri yakınlaştırır.

Dürbün, temel olarak, biri objektif, öbü­rü oküler (göz merceği) adlı iki mercek­ten oluşur. Objektif, bakılan nesnenin okülerle gözlenebilecek kadar yakın ve gerçek görüntüsünü verir. Oküler ise bü- yültücü özellikte bir mercekten yapıl­mıştır.

İlk dürbünü Galileo adlı İtalyan bilgini yapmıştır.

Dürbünler, özelliklerine ve yaptıkları iş­lere göre; gök dürbünleri, yer dürbünle­ri, (Galileo dürbünleri) prizmalı çift dür­bünlerdir.

Gök dürbünleri, gök cisimlerini gözle­me yarar. Biri objektif, diğeri göz merceği denilen bir mercek sisteminden meyda­na gelir.Teleskop denilen âletlerle aynı alanda kullanılır. Büyütmeleri, dürbünle cismin çıplak gözle görüldüğü açılar ara­sındaki orandır.

Yer dürbünleri (Galileo dürbünleri), gök dürbünü ters görüntü verdiği için yerde­ki cisimleri incelemekte kullanılamadığı için bu dürbünler “doğrultucu” denilen başka bir ıraksak mercek kullanılarak ge­liştirilmiştir. Prizmalı ,çift dürbün, prizmalı iki tekli dürbünün birleşmesinden meydana ge­lir ve askerlik alanında kullanılır.

 

Benzer Hesaplamalar

Yorum Yaz

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir